EVWorldDrive

คอร์สขับขี่ปลอดภัยสำหรับเจ้าของรถยนต์ไฟฟ้า เรียนอะไร และคุ้มไหม

คอร์สขับขี่ปลอดภัยสำหรับเจ้าของรถยนต์ไฟฟ้า เรียนอะไร และคุ้มไหม
ที่มา: Wikimedia Commons

คนที่ขับรถเก๋งน้ำมันมาสิบปีมักรู้โดยไม่ต้องคิดว่ารถของตัวเองเบรกแรงแค่ไหน เข้าโค้งเร็วได้ประมาณไหน และจะเกิดอะไรถ้าเหยียบคันเร่งจมตอนถนนเปียก ความรู้แบบนี้สะสมจากการขับทุกวัน พอเปลี่ยนมาเป็นรถไฟฟ้า ความรู้สึกเดิมใช้ได้ไม่ทั้งหมด รถหนักขึ้น ออกตัวไวขึ้น เงียบขึ้น และมีระบบช่วยขับที่ทำงานโดยที่เราไม่รู้ตัว

นี่คือเหตุผลที่คอร์สขับขี่ปลอดภัย หรือที่บางที่เรียกว่าคอร์สขับขี่เชิงป้องกัน เริ่มมีคนขับรถไฟฟ้าไปลงเรียนมากขึ้น คอร์สลักษณะนี้มีหลายผู้จัด ทั้งในสนามฝึกและในห้องเรียน เนื้อหาแตกต่างกันไป แต่แกนหลักคือพาไปเจอสถานการณ์ที่บนถนนจริงเราไม่อยากเจอ ในที่ที่ปลอดภัยพอจะพลาดได้

สิ่งที่มักได้ฝึกในคอร์สภาคสนาม ได้แก่

ข้อแรกสำคัญเป็นพิเศษกับรถไฟฟ้า เพราะรถที่หนักกว่าต้องการระยะหยุดที่ต่างออกไป และหลายคนไม่เคยเหยียบเบรกเต็มเท้าในชีวิตจริงเลย พอวันที่ต้องเหยียบจริง เท้าจะลังเลเพราะตกใจกับเสียงและแรงสั่นของแป้นเบรก การได้ลองในสนามสักครั้งทำให้รู้ว่าต้องเหยียบค้างไว้ ไม่ต้องย้ำเบรกเอง

การหักหลบก็เช่นกัน คนที่ขับผ่านถนนตัดผ่านป่าที่สัตว์อาจโผล่ออกมาจากข้างทางรู้ดีว่าเวลาตัดสินใจมีน้อยแค่ไหน การฝึกให้มือกับเท้าทำงานถูกจังหวะช่วยลดโอกาสที่รถจะหมุนหรือหลุดเลนหลังหลบ

อีกส่วนที่หลายคอร์สเริ่มเพิ่มเข้ามาคือการทำความเข้าใจระบบช่วยขับ เช่น ระบบรักษาเลน ระบบเบรกฉุกเฉินอัตโนมัติ และระบบควบคุมความเร็วแบบปรับตามรถคันหน้า ผู้ขับควรรู้ว่าระบบเหล่านี้ทำงานได้ดีในสภาพไหน และยอมแพ้ในสภาพไหน เช่น เส้นจราจรจาง ฝนหนัก หรือแสงย้อน ระบบพวกนี้ยังเป็นตัวช่วยที่ต้องมีคนคุมพวงมาลัยอยู่ตลอด ไม่ใช่คนขับแทนเรา

การออกตัวของรถไฟฟ้าก็เป็นเรื่องที่ควรทำความคุ้นเคย แรงบิดที่มาทันทีทำให้รถพุ่งเร็วกว่าที่สมองคาด โดยเฉพาะตอนเลี้ยวออกจากซอยบนถนนเปียก ผู้สอนมักให้ลองกดคันเร่งหนักๆ ในพื้นที่ปลอดภัย เพื่อให้เท้าจำได้ว่าไม่ต้องกดขนาดนั้นบนถนนจริง

คอร์สไม่ได้มีแค่สำหรับมือใหม่ คนขับมานานหลายคนกลับได้ประโยชน์มากกว่า เพราะได้เห็นนิสัยที่ติดมาโดยไม่รู้ตัว เช่น นั่งเอนเกินไป จับพวงมาลัยมือเดียว หรือขับจี้คันหน้า ผู้สอนบางคนยังพูดถึงปัจจัยด้านร่างกาย อย่างสมาธิที่ลดลงหลังวันทำงานยาวๆ ซึ่งไม่มีระบบไหนในรถแก้ให้ได้หมด

ตรรกะเดียวกันนี้ใช้ได้กับเรื่องอื่นในชีวิต คนที่ชอบเล่นฟุตบอลกับเพื่อนหลังเลิกงานโดยไม่ให้บาดเจ็บ จะรู้ว่าการวอร์มร่างกาย รองเท้าที่เหมาะ และการรู้ขีดจำกัดของตัวเองสำคัญพอๆ กับฝีเท้า การขับรถก็เหมือนกัน ทักษะที่ฝึกไว้ก่อนเกิดเหตุคือสิ่งที่ช่วยเราตอนเกิดเหตุจริง

เรื่องความคุ้ม ค่าเรียนกับเวลาหนึ่งวันแลกกับการรู้จักรถของตัวเองในสถานการณ์ที่ไม่อยากเจอ สำหรับคนที่ขับทุกวัน มีครอบครัวนั่งด้วย หรือเพิ่งเปลี่ยนจากรถคันเล็กมาเป็นรถไฟฟ้าที่หนักและแรงกว่า ถือว่าคุ้มในความเห็นของผม ก่อนสมัคร ให้ถามผู้จัดว่าภาคสนามฝึกกี่ชั่วโมง ใช้รถของใคร และอนุญาตให้นำรถตัวเองไปฝึกได้ไหม

ลองนึกย้อนดูว่า ตั้งแต่ได้รถไฟฟ้าคันนี้มา คุณเคยเหยียบเบรกเต็มเท้าสักครั้งหรือยัง และถ้าวันพรุ่งนี้ต้องเหยียบจริง คุณมั่นใจแค่ไหนว่ารถจะหยุดตรงที่คิด